
یبوست چیست
از کجا بفهمیم به یبوست مبتلا شده ایم؟
برای درمان و رفع یبوست چکار کنیم؟




فیستول به معنی ایجاد یک تونل غیر طبیعی بین دو عضو بدن (مانند روده و مقعد) است. در فیستول مقعدی، یک تونل بین کانال مقعدی در انتهای کولون و پوست اطراف مقعد ایجاد میشود.
اکثر فیستولهای مقعدی پس از آبسه مقعدی ایجاد می شوند که به درستی بهبود نیافته یا تخلیه نشده است. هنگامی که غدد کوچک داخل مقعد مسدود می شوند، آبسه های مقعدی می توانند ایجاد شوند. این می تواند باعث عفونت و ایجاد آبسه شود. برخی موارد می توانند احتمال ابتلا به آبسه مقعدی یا فیستول مقعدی را افزایش دهند. این شامل:
در صورتی که کولیت اولسراتیو داشته باشید و برای تشکیل کیسه ایلیو مقعدی تحت عمل جراحی قرار گرفته اید، فیستول مقعدی به ندرت ممکن است رخ دهد. از هر ۲ تا ۴ نفر، یک نفر دچار فیستول مقعدی میشود.
حدود یک سوم از افراد مبتلا به بیماری کرون در مقطعی از زندگی خود دچار فیستول می شوند و حدود ۳ درصد از افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو به فیستول مبتلا میشوند.
فیستول مقعدی می تواند یک تونل منفرد (فیستول ساده) یا منشعب به چندین تونل (فیستول پیچیده) باشد. برخی از فیستول ها ممکن است از طریق ماهیچه های کف بدن شما ایجاد شود که می تواند مسئول کنترل روده شما باشد.
فیستول های مقعدی بسته به محل قرارگیری آنها در ارتباط با قسمت هایی از اسفنکتر مقعدی (عضله ای که حرکات روده ما را کنترل می کند) نام های مختلفی داده می شود. اینها هستند:
اگر علائمی دارید که به نظر میرسد فیستول مقعدی است، پزشک شما ممکن است شما را به یک متخصص برای بیماریهای روده بزرگ و رکتوم ارجاع دهد. متخصص در مورد علائم و سابقه سلامتی شما سوال خواهد کرد. در طول معاینه فیزیکی، پزشک به دنبال شکاف فیستول در نزدیکی دهانه مقعد شما خواهد بود. آنها ممکن است روی ناحیه مورد نظر فشار بیاورند تا ببینند آیا درد دارد یا خیر و آیا چرک خارج می شود. گاهی اوقات، شما باید تحت بیهوشی یک معاینه ویژه داشته باشید تا ارائه دهنده بتواند بدون ایجاد درد، اطلاعات بیشتری به دست آورد. ممکن است از روش های مختلفی برای کمک به تشخیص استفاده شود. این شامل:
جراحی و لیزر تنها راه های تخلیه عفونت فیستول هستند و نکته حائز اهمیت برای بیماران، هزینه درمان فیستول با لیزر و جراحی است که برای اطلاعات بیشتر در این مورد میتوانید به این سایت مراجعه کنید
شقاق مقعدی یک بیماری مقعدی دردناک است که علاوه بر بزرگسالان، در کودکان و نوزادان هم شایع است. شقاق یا فیشر معمولا بر اثر عبور مدفوع سفت ایجاد میشود که باعث پاره شدن پوشش ظریف مقعد و ایجاد زخم میشود. پارگی به این معنی است که اجابت مزاج بسیار دردناک میشود، کودک ممکن است جیغ بزند، از مدفوع کردن پرهیز کند و همچنین ممکن است خون روی مدفوع یا دستمال توالت دیده شود.
تکرار شدن چرخه یبوست و ایجاد زخمهای مکرر باعث بروز بیماری شقاق یا فیشر مزمن میشود. برای شکستن این چرخه، نرم کردن مدفوع و اطمینان از منظم بودن اجابت مزاج بسیار مهم است. مدفوع نرم و منظم معمولاً باعث بهبودی شقاق میشود. این بیماری در بسیاری از افراد عود کننده است. بنابراین بسیار مهم است که درمان متوقف نشود و مراقبتهای لازم انجام شود.
کودکانی که به شقاق مقعدی مبتلا میشوند، اغلب یبوست دارند. یبوست زمانی اتفاق میافتد که کودک کمتر از حد معمول مدفوع میکند، به طوری که قسمت پایینی روده پر از مدفوع شده و بیش از حد کشیده میشود. این امر میتواند برای کودک در دانستن زمان اجابت مزاج مشکل ایجاد کند و میتواند منجر به نشتی مدفوع از مقعد و در نتیجه کثیفی شود. مدفوع نیز ممکن است سفت باشد.
توجه به نشانههای شقاق در کودکان اهمیت زیادی دارد، زیرا در صورت عدم درمان زخم میتواند گسترش یابد و به همین نسبت درد و بی قراری کودک نیز افزایش خواهد یافت.

همچنین این بیماری را نمیتوان کشنده معرفی نمود، ولی در صورت عدم درمان میتواند منجر به کم خونی شده و مشکلات بعدی را به همراه آورد. پس لازم است به علائم کودک و بی قراریهای او توجه کنید. مشاهده عکس شقاق مقعدی میتواند به شما در تشخیص این بیماری کمک کند. برخی از نشانههای شقاق در کودکان به این شرح است:
به طور کلی زمانی که میزان فشار وارده به مقعد افزایش پیدا کند، چنین زخمی در مقعد ایجاد می شود. اما مهمترین عامل در بروز بیماری شقاق، ابتلا به یبوست مزمن است. از سایر علل ابتلا به این بیماری می توانیم به این موارد اشاره کنیم :
برای درمان شقاق در کودکان و بزرگسالان راههای زیادی وجود دارد که با توجه شدت بیماری و همچنین سن و شرایط فرد بهترین درمان توسط پزشک تجویز میشود. درمانهای رایج شقاق در کودکان به شرح زیر است:
ممکن است برای کودک شما داروهایی مانند مسکنها، نرم کنندههای مدفوع یا ملینها تجویز شود. هنگام دادن هر یک از این داروها به کودک، تمام دستورالعملها را دنبال کنید. بدون اینکه ابتدا با پزشک معالجتان صحبت کنید، به کودک خود داروهای بدون نسخه ندهید. در صورت نیاز ممکن است داروهای دیگری نیز تجویز شود. در موارد نادر، ممکن است به درمان دیگری برای بیماریهای زمینهای نیاز باشد.
برای کمک به کاهش یبوست، ممکن است به شما گفته شود:
هر کودکی به دوز متفاوتی از ملین نیاز دارد. مقدار صحیح برای کودک دوزی است که مدفوع نرم و منظمی تولید کند. ممکن است چند روز یا چند هفته طول بکشد تا دوز صحیح برای هر کودک مشخص شود.
نوع و مقدار مصرفی داروهای ملین باید توسط پزشک تجویز شود و به هیچ عنوان مصرف داروهای ملین بدون تجویز برای کودکان توصیه نمیشود.
منبع: تکنا



کیست مویی که به انگلیسی pilonidal cyst نامیده میشود، کیسه کوچکی است که در لایههای زیرین پوست تشکیل میشود و معمولاً در نزدیکی استخوان دنبالچه در بالای چین باسن قرار دارد.
کیست پیلونیدال یا سینوس مویی میتواند حاوی مو، قطعات پوست و سایر بافتها باشد. اکثر افراد مبتلا به این عارضه، متوجه آن نمیشوند تا زمانی که عفونی شود و علائم ایجاد کند. عفونت باعث ایجاد درد و تورم و سایر علائم این بیماری میشود.
مشاهده مطلب علت کیست مویی چیست؟ علائم سینوس مویی خفیف و مزمن

این التهاب دهانه فولیکول را که به سمت داخل امتداد مییابد، مسدود میکند و یک « گودال » (یک ویژگی مشخصه بیماری سینوس پیلونیدال) را تشکیل میدهد. واکنش بدن در این شرایط مشابه واکنش به نوعی جسم خارجی است و ممکن است منجر به تشکیل یک حفره شود که توسط یک دستگاه سینوسی اپیتلیالیزه شده به سطح پوست متصل است.
این حفرهها اغلب مایع سروزی را تخلیه میکنند و میتوانند به طور دوره ای به طور حاد عفونی شوند و آبسه پیلونیدال را تشکیل دهند.
بیماری سینوس پیلونیدال بیشتر در افراد پرمو که موهای تیره و درشت بدن دارند ایجاد میشود. بطور کلی با کسانی که برای مدت طولانی مینشینند ، مانند رانندگان کامیون یا کارمندان اداری هم مرتبط است.
سایر عوامل مرتبط عبارتند از افزایش تعریق، اصطکاک باسن، چاقی یا عدم رعایت بهداشت . به طور معمول، بیماری پیلونیدال پس از حدود ۴۰ سالگی رخ نمی دهد.
کیست مویی بیشتر به صورت یک سینوس تخلیه کننده و متناوب دردناک در ناحیه ساکروکوکسیژیال ظاهر میشود. ترشحات معمولاً اپیزودیک و مایع سروزی هستند، اما گاهی اوقات ممکن است به ترشحات خونی یا چرکی تبدیل شوند.
هنگامی که سینوس پیلونیدال عفونی می شود، آبسه پیلونیدال میتواند ایجاد شود.
این به صورت یک ناحیه متورم و ملتهب و گاهی همراه با درد ظاهر میشود. در معاینه، توده ای نرم و حساس و همچنین ویژگیهای سیستمیک عفونت وجود خواهد داشت. علائم عفونت شامل این گزینهها است:
آبسه مجموعهای از چرک زیر پوست است که باعث درد، تورم و گاهی تب میشود. این عارضه اغلب در اطراف سوراخ مقعد نمایان میشود و ممکن است با جوش اشتباه گرفته شود. برش و تخلیه حفره آبسه معمولاً بیشتر ناراحتی را تسکین میدهد.
تقریباً ۵۰ درصد از آبسه ها منجر به فیستول (مسیری از رکتوم به پوست روی باسن) می شود. هنگامی که تورم کاهش می یابد، پزشک شما می تواند منطقه را از نظر وجود فیستول بررسی کند. برای مراقبت های بعدی طبق دستور به مطب برگردید.
تخلیه سریع جراحی، ترجیحاً قبل از فوران آبسه مهم است. آبسه های سطحی مقعد را میتوان در مطب با استفاده از بی حس کننده موضعی تخلیه کرد. آبسههای مقعدی بزرگ یا عمیق ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان و کمک متخصص بیهوشی داشته باشند.
پس از عمل، برای اکثر افراد داروهایی برای تسکین درد تجویز میشود. برای افراد سالم، معمولاً آنتی بیوتیک لازم نیست. آنتی بیوتیکها ممکن است برای برخی از افراد، از جمله افراد مبتلا به دیابت یا کاهش ایمنی، مورد نیاز باشد.
بیماری سینوس پیلونیدال یک بیماری است که شکاف باسن و دنبالچه را تحت تاثیر قرار می دهد، در حالی که بیماری فیستول پری آنال شامل ارتباط با کانال مقعد است.
بیماری سینوس پیلونیدال که در شکاف ناتال بسیار کم (یعنی دمی) قرار دارد، تشخیص آن در معاینه بالینی از بیماری پری آنال دشوار است.
در چنین مواردی باید از پروکتوسکوپی و تصویربرداری MRI برای ارزیابی قطعی استفاده شود.
اکثر موارد بیماری کیست مویی را میتوان بدون نیاز به بررسی بیشتر تشخیص داد و مدیریت کرد . با این حال، در موارد بیماری گسترده یا پیچیده (به عنوان مثال سوراخ های متعدد حفره، جراحی قبلی)، MRI استخوان خاجی میتواند به تعیین وسعت بیماری کمک کند، که به برنامه ریزی جراحی مورد نیاز کمک خواهد کرد.
